Utrata zęba to nie tylko kwestia ładnego uśmiechu, ale przede wszystkim prawidłowego gryzienia pokarmów. Należy zdawać sobie sprawę, że luka w uzębieniu prowadzi do przemieszczenia się pozostałych zębów, a tym samym do problemów protetycznych. Implantologia stomatologiczna jest więc rozwiązaniem, dzięki któremu można przywrócić pełną funkcjonalność jamy ustnej. Wyjaśniamy, czy każdy może mieć implanty zębowe.

Co może uniemożliwić wszczepienie implantów zębowych?

Nie każdy pacjent może zdecydować się na implanty zębowe bez względu na zakres przygotowania. Istnieją sytuacje, w których lekarz odradza takie leczenie. Do najważniejszych należą aktywne choroby nowotworowe, okres krótko po ich leczeniu oraz trwająca lub niedawno zakończona radioterapia w obrębie głowy i szyi. Organizm skupia wtedy zasoby na regeneracji, a ingerencja chirurgiczna zwiększa ryzyko powikłań. Podobnie wygląda to przy ciężkich chorobach krwi, np. zaburzeniach krzepnięcia. Nawet niewielki zabieg w jamie ustnej może wtedy prowadzić do trudnych do opanowania krwawień. Implantów zębowych nie wszczepia się również u osób z niekontrolowaną cukrzycą. Wysoki poziom glukozy spowalnia gojenie tkanek i sprzyja zakażeniom. Przeciwwskazaniem bywają także zaawansowane choroby psychiczne, gdy pacjent nie współpracuje z lekarzem i nie przestrzega zaleceń. Stomatolog zawsze analizuje też przyjmowane leki, np. część preparatów stosowanych w leczeniu osteoporozy wyklucza zabieg chirurgiczny w kości szczęki lub żuchwy.

Co utrudnia wszczepienie implantów zębowych i wymaga przygotowania pacjenta?

W codziennej praktyce stomatologicznej znacznie częściej spotyka się sytuacje, które nie przekreślają leczenia implantologicznego, ale wymagają wcześniejszych przygotowań. Najczęstszym problemem bywa zanik kości po utracie zęba. Pacjent, który od lat korzysta z protezy lub pozostawił lukę bez leczenia, nie zawsze ma odpowiednie warunki kostne. Wtedy dentysta planuje odbudowę kości lub inne procedury przygotowawcze, a dopiero później następuje wszczepienie implantu.

Przeszkodą bywają też nieleczone choroby dziąseł, w tym paradontoza. Krwawienie podczas mycia zębów czy nieprzyjemny zapach z ust to sygnały ostrzegawcze. Najpierw trzeba wyleczyć stan zapalny i poprawić higienę. Wymaga to zaangażowania pacjenta w codzienne czynności. Znaczenie ma również palenie tytoniu. Osoba, która sięga po papierosy kilka razy dziennie, musi liczyć się z koniecznością przerwy w nałogu. Dotyczy to także nowoczesnych rozwiązań, takich jak bezśrubowe implanty zębów, które również potrzebują dobrych warunków gojenia się ran po zabiegu.

Co zwiększa ryzyko komplikacji po implantacji zębów?

Po zabiegu implantologicznym duże znaczenie mają zachowania pacjenta. Nawet prawidłowo przeprowadzona implantacja może zakończyć się problemami, jeśli osoba ignoruje zalecenia. Przykładem bywa intensywne obciążenie nowego implantu już kilka dni po zabiegu. Na przykład, gryzienie twardych produktów zwiększa ryzyko dolegliwości. Prawdopodobieństwo powikłań powstaje także wtedy, gdy pacjent ignoruje potrzebę wizyt kontrolnych. Tymczasem one są niezbędne do tego, aby prawidłowo ocenić tkanki wokół implantów zębowych. Ponadto zaniedbania higieniczne prowadzą do zapalenia dziąseł, a to wpływa na kość. Problemem bywa również samodzielne odstawianie leków przepisanych po zabiegu lub ich przyjmowanie niezgodnie z zaleceniami. Pacjent, który traktuje leczenie jako jednorazową wizytę, naraża się na komplikacje. Świadome podejście i codzienna dbałość o jamę ustną znacząco zmniejszają ryzyko problemów po implantacji.

Większość pacjentów może skorzystać z implantów zębowych pod warunkiem, że zastosuje się do zaleceń. W wielu przypadkach należy się przygotować do zabiegu, np. poprzez odbudowę kości lub wyleczenie stanu zapalnego. Osoby, które są w trakcie leczenia nowotworowego, mają problemy z krzepliwością krwi lub chorują na cukrzycę, niestety z przyczyn zdrowotnych są wykluczane przez lekarzy z możliwości wstawienia implantów.